“Je moet hem gewoon strenger aanpakken.”
“Dat gedrag laat je toch niet toe?!”
“Je verwent hem teveel.”
“Als mijn kind zo tegen mij zou praten, dan…”
“Hij moet leren om hetzelfde te zijn als alle andere kinderen.”
“Als dat mijn kind was, had ik hem een paar tikken gegeven.”
En zo kan ik nog wel honderd vergelijkbare zinnen opsommen die mensen tegen mij hebben gezegd toen Adam jonger was.
Adam heeft autisme. Het autismespectrum is ontzettend breed. Geen enkel kind met autisme is hetzelfde. Elk kind is uniek. Adam heeft kenmerken van Asperger (High Functioning Autism). Juist deze kinderen worden vaak niet begrepen, omdat ze de klassieke uiterlijke kenmerken van autisme niet hebben. Voor de buitenwereld worden ze al snel bestempeld als een “lastig kind”, vooral wanneer ze overprikkeld raken en het even niet meer aankunnen.
Aan de buitenkant zie je niets aan Adam. Hij lijkt een gewone jongen. Maar wat mensen niet zien, is hoe intens de wereld voor hem binnenkomt.
Het filter in zijn hoofd, dat prikkels en zintuiglijke waarnemingen moet sorteren, werkt anders. Alles komt tegelijk binnen, en alles even intens. Als er te veel prikkels zijn, kan hij die niet meer verwerken.
Stel je eens voor dat je in een kamer zit waar keihard geboord wordt, met felle bouwlampen in je gezicht en een doordringende stank die je neus vult. Voor veel kinderen met autisme of hooggevoeligheid kan het dagelijks leven precies zó voelen.
Wanneer Adam het niet meer aankon, ontplofte hij. Schelden, huilen, schreeuwen, zichzelf verliezen in emotie. Vaak werd er dan gezegd: “Onacceptabel gedrag, daar moet je hem harder in aanpakken.” Maar juist dát moment is cruciaal: hij is dan niet meer tot rede te brengen. Het is geen onwil, het is een overvolle emmer die overloopt. De sleutel zit niet in straffen, maar in het voorkomen van die overprikkeling. Leren zien welke triggers de bom doen ontploffen. Op tijd rust inlassen. Zien dat irritatie vaak al een eerste roep om hulp is.
Bij Adam vielen er vanaf de geboorte al dingen op. Hij keek de wereld in met een doordringende, wijze blik, extreem alert, alsof hij alles al begreep.
Zijn cognitieve ontwikkeling liep razendsnel:
Maar er waren ook zorgelijke signalen:
Allah (swt) heeft Adam gezegend met een uitzonderlijk stel hersens. Ik zie geen beperkingen, ik zie talenten. Hij is enorm intelligent, sportief, sterk in rekenen en heeft een prachtig geheugen. Ik kies er bewust voor om zijn talenten te stimuleren in plaats van te focussen op wat lastig gaat.
Allah (swt) maakt niets zomaar. Ook kindjes met autisme zijn Allahoema bareek een aanwinst voor de wereld. Vaak hebben ze eigenschappen die zó puur en zó bijzonder zijn:
Allah (swt) heeft mij uitgekozen om Adam’s moeder te zijn, alhamdoulilah. En wat een eer is dat. Wanneer wij onze kinderen, met of zonder autisme, de juiste adaab (islamitische gewoonten en manieren) aanleren volgens de Qur’an en Sunnah, zullen ze opgroeien tot uitzonderlijk vrome moslims, in sha Allah.
Hun natuurlijke aanleg om het goede te doen is vaak zo sterk aanwezig. Daarom geloof ik dat autisme geen beperking is, maar een zegening van Allah (swt). Een andere manier van kijken, een andere manier van voelen, die onze ummah juist rijker maakt.
🤍
Wil jij online verbinden met andere mama’s met kindjes met autisme/hooggevoeligheid? Voeg je dan toe aan onze Brain Boosties Community op WhatsApp: Join the Community!
Meld je vandaag aan voor onze nieuwsbrief en ontvang direct 5% korting op je eerste bestelling!
Meld je vandaag aan voor onze nieuwsbrief en ontvang direct 5% korting op je eerste bestelling!
